Carta da RESCOP a Paco de Lucía

“Maestro, non apoies coa tua arte a Ocupación e o Apartheid israelí”. A RESCOP (Rede solidaria contra a ocupación de Palestina), envía a seguinte carta ao artista Paco de Lucía.

Desde a RESCOP (Rede Solidaria contra a Ocupación de Palestina) pómonos en contacto con vostede, con gran admiración pola súa inigualable obra e, ao tempo, con gran perplexidade pola súa decisión de participar nunha actividade programada en Israel o vindeiro sábado 29 de Outubro.

A Rede Solidaria contra a Ocupación de Palestina, composta por organizacións de solidariedade con Palestina de todo o estado español, apoia a campaña de BDS (Boicot, Desinversiones e Sancións), nacida no seo da sociedade civil palestina no ano 2005, liderada polo Comité Nacional de Boicot (BNC) e que xa se estendeu por todo o mundo. A campaña pretende evitar que a cultura, o deporte ou a economía sexan empregadas como sustento e salvagarda dun sanguinario aparello de ocupación militar e un deleznable sistema de apartheid, completamente anacrónicos en pleno s.XXI. Desta maneira o único que pretendemos é que Israel, país implicado até o pescuezo en violacións de dereitos humanos e do dereito internacional, reformúlese o cumprimento das súas obrigacións segundo o mesmo e pase a respectar escrupulosamente os dereitos humanos e políticos da poboación palestina. A partir dese momento, entendemos como parte integrante da campaña, que o boicot deixará de ter sentido si en Israel, entre outras cousas, poden gozar de artistas como vostede.

Para porlle en antecedentes, no ano 2004, con inspiración no triunfo do boicot cultural na Sudáfrica do apartheid, apoiado polos principais sindicatos palestinos e grupos culturais, PACBI (Campaña Palestina de Boicot Académico e Cultural a Israel) realizou un chamamento polo boicot académico e cultural a aquelas institucións implicadas na ocupación israelí e o apartheid. levou a cabo unha convocatoria palestina a diferentes artistas internacionais pedíndolles que se negasen a actuar en Israel, ou ben en eventos que serven para equiparar á poboación ocupante coa ocupada e, por tanto, a seguir profundando na inxustiza que se cerne sobre o pobo palestino. Estes foron os primeiros pasos do que finalmente foi a campaña BDS, secundada case ao unísono por toda a sociedade civil palestina, ao redor dos seus principios arraigados nos dereitos humanos: liberdade, xustiza e igualdade.

Entendemos que a campaña pode forzar a Israel a cumprir a lexislación internacional vixente, cuxo resultado certeiro sería o fin da ocupación dos Territorios Palestinos, desmantelando todo o sistema de apartheid (incluíndo o Muro, os check points e a totalidade das colonias), permitindo o dereito ao retorno dos refuxiados e á poboación palestina no seu conxunto a pór en práctica o dereito á autodeterminación para decidir o seu futuro.

Por iso desde a RESCOP, en traballo concertado co Comité Nacional de Boicot Palestino, acordamos enviarlle está misiva, pois pensamos que un artista do seu calibre, auténtico emblema dunha arte e unha cultura, que vostede recoñeceu sempre totalmente vinculada coa música árabe andalusí e morisca, non debería ser asociado cun réxime de apartheid como o israelí, que trata de borrar o árabe do mapa do seu soñado, e temido polos seus veciños, Gran Israel.

Ofrecémoslle de forma resumida algunhas das maiores violacións que comete Israel sobre os dereitos e a vida da poboación palestina, que esperamos sírvanlle para tomar a súa decisión:

1. A poboación palestina de Cisxordania e a Franxa de Gaza (os Territorios Ocupados Palestinos) vive baixo unha brutal e ilegal ocupación militar. Israel restrinxe a liberdade de movemento e de expresión; establece bloqueos para acceder á terra, a saúde e a educación; rouba a terra e a auga; encarcera a lideres políticos palestinos e activistas de dereitos humanos, sen cargos, nin tan sequera xuízo, sobre unha base diaria, a humillación e a violencia empregada nos máis de 600 postos de control e estradas cortadas que estrangulan Cisxordania. Ao mesmo tempo, Israel continúa construíndo o seu muro de anexión ilegal en terras palestinas e unha rede cada vez maior de colonias ilegais para uso e goce exclusivo da poboación xudía, que dividen a Cisxordania en bantustanes, como na vella Sudáfrica.

2. Os e as cidadás palestinas de Israel enfróntanse a un cada vez maior sistema de apartheid dentro das fronteiras de Israel, con leis e políticas que lles negan os dereitos que os seus homólogos xudeus gozan. Estas leis e políticas afectan á educación, a propiedade da terra, vivenda, emprego, matrimonio, e todos os demais aspectos da vida cotiá das persoas. En moitos sentidos, este sistema aseméllase, sorprendentemente, ao de Jim Crow e a Sudáfrica do apartheid.

3. Desde 1948, cando Israel expulsou a máis de 750.000 persoas palestinas co fin de formar un estado exclusivo para xudeus, Israel negou aos refuxiados palestinos o seu dereito internacionalmente recoñecido a regresar aos seus fogares e as súas terras. Israel hoxe prosegue expulsando a persoas dos seus fogares, por exemplo en Xerusalén e o Negev, entre outros. Hoxe en día máis de 7 millóns de refuxiados palestinos seguen loitando polo seu dereito a regresar aos seus fogares.

4. En Gaza, a poboación palestina foi sometida a un asedio completamente criminal desde o ano 2006. Como parte deste bloqueo inhumano, Israel controlou a enerxía e a auga, impediu o paso de distintos tipos de elementos básicos para a vida como medicamentos e alimentos, así como doutros elementos fundamentais como material educativo, roupa ou instrumentos musicais, convertendo Gaza, cunha poboación de 1,5 millóns de persoas, no maior cárcere do mundo ao descuberto, aínda que controlado tamén por Israel.

Tendo todos estes elementos en conta, ¿podería actuar en Israel coa conciencia tranquila, ao estar dalgunha maneira coa súa presenza e a súa música, normalizando esta situación?. Como lle comentabamos, Israel emprega a arte e a cultura para encubrir as súas violacións do dereito internacional e os dereitos humanos.

Por falar da última gran agresión israelí; a finais de 2008 e principios de 2009, Israel atacou militarmente Gaza, levándose por diante a vida de 1.400 palestinos e palestinas, moitos deles nenos e nenas e boa parte das infraestruturas existentes, incluíndo hospitais e escolas. Por iso, a ONU redactou o informe Goldstone, declarando que Israel cometeu crimes de guerra. Como consecuencia deste informe, Israel redobrou os seus esforzos para lavar esa imaxe deteriorada a nivel internacional, tratando de presentarse como unha democracia liberal modelo. A arte e a cultura xogan un papel único nesta campaña, coa presenza de artistas de renome internacional en occidente, e que desta forma afirman a membresía de Israel neste privilexiado club occidental, o das cultas democracias liberais. Pero pensamos que isto non debería ser así cun Estado que de maneira flagrante e sistemática viola o dereito internacional e os dereitos humanos básicos. Nese sentido a súa actuación serviría á campaña israelí por reforzar a súa imaxe de marca, sendo empregada como ferramenta publicitaria polo goberno israelí.

Neste paso en favor dos dereitos humanos palestinos numerosas personalidades do mundo da cultura uníronse á convocatoria de BDS. Despois do asalto de Gaza e aínda máis despois do masacre á Flotilla da liberdade en maio de 2010, moitos artistas internacionais, intelectuais e traballadores da cultura rexeitaron o cínico uso das artes por parte de Israel para blanquear o seu apartheid e as súas políticas coloniais. Entre estas persoas, atopámonos con distinguidos artistas, escritores, e activistas antirracistas que apoiaron a campaña, como o arcebispo Desmond Tutu, John Berger, Arundhati Roy, Adrienne Rich, Ken Loach, Naomi Klein, e Alice Walker.

Tamén artistas de renome como Bono, Snoop Dogg, Jean Luc Godard, Elvis Costello, Gil Scott Heron, Carlos Santana, Devendra Banhart, Faithless, Pixies ou Serrat cancelaron as súas actuacións en Israel polo seu historial de dereitos humanos. Maxi Jazz, de Faithless, sostivo desta maneira a súa posición:

“Mentres que a seres humanos négaselles intencionalmente non só os seus dereitos senón tamén as necesidades para os seus fillos, os seus avós e eles mesmos, sinto profundamente que non se deben enviar sinais, incluso tácitas, de que [actuar en Israel] é ‘normal’ ou está ‘ok’. Non o é e tampouco podo apoialo. Dóeme que se chegou a isto e pido todos os días polos seres humanos, para que teñamos coidado uns doutros, baseándonos na sabedoría de que o que somos é o que temos”.

Por favor, rexeite actuar en Israel.

Se non está convencido do todo sobre como proceder por afirmacións que sosteñen que un boicot cultural a Israel viola a liberdade de expresión e o intercambio cultural, podemos lembrar as juiciosas palabras de Enuga S. Reddy, director do Centro de Nacións Unidas contra o Apartheid, que en 1984 en resposta a unha crítica similar contra o boicot cultural en Sudáfrica, dixo:

“É bastante estraño, polo menos dicir, que o réxime surafricano que nega todas as liberdades… á maioría africana… debe converterse nun defensor da liberdade dos artistas e deportistas do mundo. Temos unha lista de persoas que actuaron en Sudáfrica debido á súa ignorancia sobre a situación, a tentación do diñeiro ou a despreocupación polo racismo. Teñen que ser persuadidos para  deixar de entreter ao apartheid, deixar de beneficiarse do diñeiro do apartheid e deixar de servir como propaganda do réxime do apartheid”.

A día de hoxe a sociedade civil palestina, co apoio da sociedade civil internacional e neste caso do estado español, facemos unha petición aos artistas a non actuar en Tel Aviv, da mesma maneira que os activistas de Sudáfrica pediron aos artistas boicotear “Sun City”.

Desta maneira, solicitamos que vostede se absteña de cruzar a liña establecida pola maioría da sociedade palestina, apoiada polas organizacións internacionais, e cada vez máis, co apoio tamén da parte máis progresista da sociedade israelí. A sociedade civil palestina e do estado español en solidariedade, pídenlle a súa contribución máis esencial na nosa loita por alcanzar a paz e a xustiza.

Esperando unha resposta, de forma afectuosa e con todo o respecto, despídese.

RESCOP (Rede Solidaria Contra a Ocupación de Palestina) Luns, 24 de Outubro de 2.011

A Rede Solidaria contra a Ocupación de Palestina, RESCOP, está formada polas seguintes asociacións:

Acsur Las Segovias
Asociación Al Quds de Solidaridad con los Pueblos del Mundo Árabe (Málaga)
Asociación Hispano Palestina Jerusalén (Madrid)
Asociación Paz Ahora
Asociación Paz con Dignidad
Asociación pro Derechos Humanos de Andalucía
Asociación ProPalestina de Campo de Gibraltar-PROPA
Boicot Preventiu (Barcelona)
BDS-Galiza
Castelló per Palestina
Comité de Solidaridad con la Causa Árabe (CSCA Asturies, Madrid)
Comité de Solidaridad Interpueblos (Cantabria)
Comunidad Palestina de Canarias
Comunidad Palestina de Cataluña
Coordinadora de apoyo a Palestina Rioja (La Rioja)
Ecologistas en Acción (Madrid, Valladolid)
Fundación IEPALA
Fundación MUNDUBAT
Grupo de ONG por Palestina (Plataforma 2015 y +, Acsur y Federación de Asociaciones de Defensa y Promoción de los Derechos Humanos)
ISM (Catalunya, Valencia)
Izquierda Anticapitalista
Komite Internazionalistak (Euskadi)
MEWANDO (Euskadi)
Mujeres en Zona de Conflicto - M.Z.C.
Mujeres por la Paz y Acción solidaria con Palestina (Canarias)
Palestinarekin Elkartasuna (Euskadi, Nafarroa, EH)
Plataforma Palestina Ibiza
Plataforma Solidaridad con Palestina (Sevilla)
Red de Jóvenes Palestinos
Red Internacional Judía Antisionista - IJAN
Sodepau
Sodepaz Balamil - Valladolid
Sodepaz
Taula Per Palestina (I. Balears)
Xarxa d’enllaç amb Palestina (Barcelona)
Xarxa Solidaridad Palestina (P.Valenciá)

Deixar uma resposta